paris' law

  Ο θεσμός της Διαμεσολάβησης έχει εισέλθει τα τελευταία χρόνια στη ζωή μας. Ακόμα βρίσκεται σε νηπιακό στάδιο καθώς δεν έχουμε εξοικειωθεί ακόμα μαζί του. Η ελληνική κουλτούρα όμως είναι η κατάλληλη για την εγκαθίδρυση του θεσμού ιδίως στις οικογενειακές διαφορές. Ας πάρουμε το παράδειγμα της διατροφής τέκνων. Το διαζύγιο και η απομάκρυνση των συζύγων «ψυχή τε και σώματι» είναι μια επίπονη διαδικασία σε κάθε ζευγάρι. Όμως όταν αυτές οι διαμάχες γίνονται σε μια ψυχρή δικαστική αίθουσα η κατάσταση από επίπονη γίνεται δραματική. Πέραν του ότι «ανοίγουν» διάπλατα οι «πόρτες» τις οικογένειας σε τρίτους που ζουν και αναπνέουν για gossip , το χειρότερο είναι πως ότι λέγεται εντός της αίθουσας δεν «ξε-λέγεται»,   καταγράφεται και δυστυχώς ή ευτυχώς μπορεί να είναι προσβάσιμο στα τέκνα όταν αυτά μεγαλώσουν. Η διαφορά με τη διαμεσολάβηση είναι ότι η συζήτηση γίνεται σε ένα δωμάτιο, μέσα σε κλειστές πόρτες, με τη συμμετοχή μόνο των δικηγόρων και του διαμεσολαβητή, χωρίς να υπάρχουν ...

Η δικηγορία είναι λειτούργημα. Η λέξη λειτούργημα μάλλον θα έπρεπε να έχει ευρύτερη έννοια από την λέξη επάγγελμα αλλά δυστυχώς ισχύει ακριβώς το αντίθετο. Ενώ αναγνωρίζει η πολιτεία τον κοινωνικό μας ρόλο ως λειτουργούς και επιστήμονες, δυστυχώς δεν αναγνωρίζει την επαγγελματική μας υπόσταση. Καθημερινά ο δικηγόρος έχει να αντιμετωπίσει τεράστιες δυσκολίες και να υπερκεράσει ανυπέρβλητα εμπόδια στον αέναο αγώνα για την αξιοπρεπή διαβίωση. Όταν έχεις εκπληρώσει τα καθήκοντά σου, όταν ο εντολέας σου έχει γλυτώσει το σπίτι του από τις τράπεζες, όταν σε μια ποινική δίκη έχει αθωωθεί ή έχει τιμωρηθεί όπως του αξίζει σε ένα ποινικό αδίκημα και όχι βαρύτερα, όταν κάθε μέρα χτυπάει το τηλέφωνο και στην άλλη γραμμή είναι ένας ανυπεράσπιστος πολίτης, ο οποίος αγωνιά να διεκδικήσει τα δικαιώματά του, τα οποία πολλές φορές με τη δαιδαλώδη γραφειοκρατία αδυνατεί καν να τα κατανοήσει. Πόσες φορές δεν έχει χτυπήσει αργά το βράδυ το τηλέφωνο, Κυριακές, ξημερώματα. «Δεν με αφήνει να δώ ...

«Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία, κάποιος την έγραψε στον τοίχο με μπογιά, ήταν μια λέξη μονάχα ελευθερία και έπειτα είπαν πως την έγραψαν παιδιά». Και ξαφνικά «καταργούμε το άσυλο». Έτσι απλά, χωρίς να ανοίξει μύτη. Την επόμενη εβδομάδα η ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, η κατάληψη της νομικής, το πολυτεχνείο μπαίνουν στο κουτί της ιστορίας.   Διαγράφονται αγώνες και αίμα δυο αιώνων επειδή κάθε κυβέρνηση δεν μπορεί ή μάλλον δεν θέλει να ελέγξει 10 τύπους που διαμορφώνουν τελικά πολιτικές, δήθεν αναρχικούς. Σε μια χώρα δημοκρατική δεν υπάρχει άβατο. Σε μια χώρα δημοκρατική το άσυλο θα πεταχθεί όμως στα σκουπίδια διότι κανείς δεν αναγνωρίζει την διαφορά μεταξύ ελεύθερης διακίνησης ιδεών και παράνομης πράξης. Η απόλυτη ανομία της απελθούσης κυβέρνησης δίνει τη σκυτάλη σε μια νέα κυβέρνηση «σύγχρονη» που με το καλημέρα θα κάνει «έτσι απλά»   ότι δεν είχαν κάνει οι πιο αυταρχικές κυβερνήσεις. Οι πιο σκληρές κυβερνήσεις ή και τα πιο αυταρχικά καθεστώτα ναι μεν καταπάτη...

Μια ανέμελη καλοκαιρινή βόλτα προ 5ετίας (ίσως και παραπάνω) στο Μοναστηράκι αποδείχθηκε τόσο όμορφη τελικά. Χαζεύοντας διάφορα αντικείμενα στους πάγκους των μικροπωλητών το μάτι μου πάντα πέφτει σε παλιές εφημερίδες και γκραβούρες. Και ξαφνικά σε ένα χαμηλό ράφι ήταν εκεί. Μια εφημερίδα που είχε στο εξώφυλλο της τη λέξη « Thebes » μου τράβηξε το μάτι. Και όταν την έπιασα στα χέρια μου με τη ζελατίνα που είχε ο μικροπωλητής ανατρίχιασα. Κρατούσα στα χέρια μου μια από τις πιο παλιές αποτυπώσεις της πόλης μας και μάλιστα στο εξώφυλλο της " Le Petit Journal" με ημερομηνία 17 Ιουνίου 1893 !!! Τα φτωχά γαλλικά μου δεν μου επέτρεπαν να καταλάβω άμεσα σε τι αναφέρεται αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι έβλεπα την γέφυρα του παλιού υδραγωγείο της πόλης ολόκληρη. Ευτυχώς τα ένστικτα αυτοσυντήρησης ενεργήσαν και η έκπληξή μου ήταν συγκρατημένη, διότι αν ο έμπειρος μικροπωλητής καταλάβαινε την έκπληξή μου σίγουρα οι διαπραγματεύσεις θα πήγαιναν πολύ άσχημα για μένα. Με μι...

“Causarum Cognitio”. Αυτές οι δύο λέξεις είναι χαραγμένες στη διάσημη τοιχογραφία του ζωγράφου της Αναγέννησης Ραφαήλ που κοσμεί το δωμάτιο "Stanza della Segnatura" στο Βατικανό, γνωστής και ως η σχολή των Αθηνών. Το απόφθεγμα του έργου του Αριστοτέλη αποτυπώνεται πλήρως στην αντίληψη των Ανθρωπιστών της Αναγέννησης περί συμβατότητας και πνευματικής αρμονίας μεταξύ της χριστιανικής διδασκαλίας και της ελληνικής φιλοσοφίας. «Να γνωρίζεις τις αιτίες» Το πρώτο μεγάλο βήμα για να λύσεις ένα πρόβλημα είναι να το δεις. Η μεγάλη εικόνα δεν είναι τα εκλογικά ποσοστά αλλά οι πραγματικοί ψήφοι. Η τεράστια αποχή είναι ένα πλήγμα της Δημοκρατίας. Του λιγότερο χειρότερου πολιτεύματος εν τέλει. Καθώς όταν σχεδόν το 50% απέχει τότε έχουμε «πρόβλημα». Τα media και η επέλαση των fake news διαμορφώνουν ένα έλλειμμα δημοκρατίας το οποίο πρέπει όλοι να δούμε. Να δούμε το πρόβλημα. Και το πρόβλημα είναι η κοινωνική ανισότητα. Η φορολογική ανισότητα. Η φτωχοποίηση της μεσαίας τάξης...

Βιώνουμε μια προεκλογική περίοδο ιδιώνυμη. Έχουν «προκηρυχθεί» οι εκλογές και δεν έχουν προκηρυχθεί. Για ακόμη μια φορά η κυβέρνηση εξακολουθεί να περιγελά και να παίζει με τους θεσμούς του δημοκρατικού μας πολιτεύματος. Το έκανε με το ψευτοδίλημμα του δημοψηφίσματος, το κάνει με μεταγραφές βουλευτών που εκλέχθηκαν με άλλα κόμματα, το κάνει με σαθρή πλειοψηφία στα όρια της εκτροπής της λαϊκής βούλησης, το κάνει με την δήθεν κουτσουρεμένη 13 η σύνταξη 4 μέρες πριν τις εκλογές και φυσικά με τον διορισμό ανωτάτων δικαστών ελάχιστες μέρες πριν κλείσει η βουλή. Η αλλαγή όμως του ποινικού κώδικα με διαδικασίες fast track και ελάχιστους βουλευτές να συμμετέχουν σε ένα τόσο σπουδαίο νομοθέτημα ξεπερνάει κάθε όριο. Πέραν όλων όμως η προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας ΔΕΝ είναι ούτε θεσμός, ούτε μικροπολιτικό παιχνίδι. Είναι η ίδια μας η ζωή. Στο υπό ψήφιση άρθρο 336 του Ποινικού Κώδικα ο βιασμός εξακολουθεί να ορίζεται με βάση τη βία και όχι με την απουσία συναίνεσης. Με αυτ...

Σε μια δύσκολη περίοδο για τη χώρα και την Ευρώπη οι διαβουλεύσεις με τους ελληνικούς και ευρωπαϊκούς φορείς είναι πολύ σημαντικές για την εξεύρεση λύσεων με σκοπό τη προσέγγιση μιας πιο ολιστικής πολιτικής ειδικά σε θέματα Νέας Γενιάς. Σε αυτό το πλαίσιο παραβρέθηκα στο 1ο Συνέδριο CATCH-EyoU "Young People as Active EU Citizens? Challenges and Visions on a Renewed Project for Europe" που πραγματοποιήθηκε 2-4 Μαρτίου στην Αθήνα. Ανταλλάξαμε απόψεις με νέους Ευρωπαίους και προώθησαν προτάσεις σχετικά με την αντιμετώπιση του φαινομένου της αποστασιοποίησης των νέων από την πολιτική, ενώ έθιξαν φλέγοντα ζητήματα όπως η εργασία, η παιδεία και η ισότητα ευκαιριών για τους νέους.

Ένας λαός, σοφότερος από ποτέ, διατηρεί μια στάση αναμονής. Έχει συνειδητοποιήσει τα λάθη του παρελθόντος. Έχει ζυγίσει ποιος σήκωσε τη σημαία του λαϊκισμού, ποιος διατήρησε αξιοπρεπή στάση, ποιος του είπε ψέματα, ποιος όχι. Ένας λαός που έχει μάθει από τα λάθη του. Άνθρωποι που έχουν μισήσει την πολιτική και τους πολιτικούς, δικαίως πολλές φορές. Σήμερα, το μέλλον, αλλά και το παρόν μας, δε θα αφήσουμε να το κρίνουν άλλοι. Εμείς θα πάρουμε τη δύναμη στα χέρια μας. Εμείς που θα δημιουργήσουμε πολιτικές. Εμείς που θα αποφασίσουμε στις επόμενες εκλογές να μην απέχουμε. Εμείς οι νέοι. Εμείς οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, οι ελεύθεροι επαγγελματίες. Ανάμεσα σε μια κυβέρνηση λαϊκιστών ψευδοαριστερών - αναρχοδεξιών και μια λαϊκή δεξιά με στοιχεία ακραία νεοφιλελεύθερα, αλλά και μιας ακροδεξιάς που παραμονεύει, είναι απολύτως αναγκαία ΣΗΜΕΡΑ η ανασυγκρότηση ενός μεσαίου χώρου που θα σέβεται τις αξίες του ανθρωπισμού και της δημοκρατίας. Αν και η συζήτηση βρίσ...

Την εκδήλωση διοργάνωσε η Colour Youth – Κοινότητα LGBTQ Νέων Αθήνας, στην Αίθουσα Εκδηλώσεων της Ένωσης Συντακτών Ημερήσιων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ), οδός Ακαδημίας 20, Αθήνα. Στα πλαίσια της εκδήλωσης, όπου συζητήθηκαν η βία και οι διακρίσεις κατά ΛΟΑΤΚΙ+ Νέων καθώς και οι θεσμικές τους διεκδικήσεις,  απηύθυνε χαιρετισμό ο Πάρις Βυλλιώτης, όπου υποστήριξε το ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ του κάθε ενός στην ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητάς του, το δικαίωμα της επιλογής, το δικαίωμα στην ταυτότητα φύλου, το δικαίωμα της αυτοαντίληψης για το φύλο, το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού, του σεξουαλικού προσανατολισμού. το δικαίωμα στη ζωή.»

Ήταν 22 η του Σεπτέμβρη, το έτος 2000, όταν βρέθηκα ακριβώς μπροστά σε αυτήν την πορτούλα, αυτού του μικρού φάρου. Μια λέξη υπήρχε χαραγμένη σε αυτήν την πόρτα. Ακόμα δεν είχα κλείσει τα 18, κι όμως ήταν η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής μου. Ναι ήμουν πια φοιτητής. Σε ένα υπέροχο νησί.  Ήμουν έτοιμος να ανοίξω τα φτερά μου, να πετάξω, να αγγίξω τα όνειρά μου, να κάνω νέα όνειρα, να ερωτευτώ. Έμαθα να βάζω στόχους γλυκούς, έμαθα να απολαμβάνω κάθε μέρα σαν να είναι η τελευταία. Μετά από πολλά χρόνια συνειδητοποίησα πως δεν ήταν η πόλη. Δεν ήταν η φοιτητική ζωή. Δεν ήταν οι αδελφικοί φίιλοι που απέκτησα. Ήταν αυτή η υπέροχη ευκολία που ξυπνούσες κάθε πρωί, ο ήλιος έβρισκε τον τρόπο να μπεί από τα φύλλα του παραθύρου, έπαιρνες το λεωφορείο, ανέβαινες στο πανεπιστήμιο, απλά για να αράξεις στο κυλικείο, να μπεις και λίγο στην αίθουσα και να παρασύρεσαι στους λαβύρινθους της οικονομικής επιστήμης. Το μεσημεράκι λέσχη, μετά εκπομπούλα στο ραδιόφωνο. Μετά στο σπίτι του Περικλή. Ήρθαν...

Αναμφισβήτητα το 2010 εισήχθη στην ελληνική έννομη τάξη, έστω και αρκετά καθυστερημένα σε σχέση με τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη, η ρύθμιση περί υπερχρεωμένων οφειλετών. Ένας αρκετά επαναστατικός νόμος, ο οποίος «έσωσε» πολλά νοικοκυριά αλλά και πολλούς «νοικοκυραίους» που κρύφτηκαν πίσω από τις ευεργετικές διατάξεις. Στα επόμενα χρόνια ρυθμίστηκαν πολλά από τα κενά ζητήματα, τόσο τα προφανή όσο και εκείνα που διαφάνηκαν νομολογιακώς, όμως μαζί με εκείνα που ρυθμίστηκαν, όχι μόνον έχουν παραμείνει πολύ σημαντικά θέματα στον αέρα αλλά δημιουργήθηκε ένα νομικό πλαίσιο με μεγάλα ερωτηματικά. 1.        Ο γραμματέας αποκτά δύναμη δικαστή! Κι όμως, παρόλο που ζούμε στο 2016,  ο γραμματέας διενεργεί ΕΛΕΓΧΟ αναφορικά με την ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ, ΤΩΝ ΕΓΓΡΑΦΩΝ, ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΩΝ ΤΕΛΩΝ και αφού εγκρίνει (!) ο γραμματέας ότι όλα είναι καλά, τότε εισάγεται η αίτηση για προσδιορισμό.  Υφίσταται κατάφωρη παραβίαση του θεμελιώδο...

Αισίως έχουν περάσει σχεδόν τρεις μήνες από τότε που οι δικηγόροι όλης της χώρας έχουμε κατεβάσει τα στυλό. Σε αυτόν τον άνισο αγώνα που δίνουμε, έχουμε απολέσει όλο αυτό το διάστημα κάθε πηγή εισοδήματος που ουσιαστικά έχουμε. Είναι άνισος αγώνας διότι ζητούμε τα αυτονόητα, ένα δίκαιο ασφαλιστικό, στηριζόμενο σε οικονομοτεχνική μελέτη (την οποία αντί να την κάνει το Υπουργείο την έχουν κάνει οι δικηγόροι) και ζητούμε ένα δίκαιο φορολογικό. Δυστυχώς σε αυτόν τον αγώνα κάποιοι άλλοι συλλειτουργοί της δικαιοσύνης σφυρίζουν αδιάφορα. Κάποιοι που μάλλον τα έχουν λύσει όλα τα ζητήματά τους, αφού πήραν και τα αναδρομικά τους. Μια χαρά, αυτοί αποφασίζουν αυτοί διατάζουν. Δεν θα επεκταθώ περαιτέρω, διότι αφενός η σύγκρουση μεταξύ κοινωνικών ομάδων μόνο βλαπτική μπορεί να είναι. 1.        Τι είναι αυτό όμως που επιβάλλεται να αλλάξει στη δικαιοσύνη. Ξεκινούμε από την κορυφή. Έχοντας ζήσει τις τελευταίες ημέρες τραγελαφικές εικόνες που αποκαθηλώνονται θεσμο...

Είναι πολύ θλιβερό για μένα να αναγκαστώ να πάρω θέση σε ένα ζήτημα που είναι αυτονόητο. Μέρα με τη μέρα όμως αποδεικνύεται πως η κρίση που ζούμε είναι πολύ βαθύτερη και, όσο και αν ακούγεται κοινότυπο, είναι κρίση αξιών. Αυτός είναι και ο λόγος που έχω αποφασίσει να ασχοληθώ με τα κοινά. Να προστατεύσω τις δημοκρατικές και πανανθρώπινες αξίες με τις οποίες έχω γαλουχηθεί. Είναι τραγικό αλλά και επικίνδυνο σήμερα πολλοί να φοβούνται μην γίνει το παιδί τους ομοφυλόφιλο επειδή θα ψηφιστεί το σύμφωνο συμβίωσης. Ευτυχώς η δυστυχώς ο κάθε άνθρωπος έχει τη δυνατότητα επιλογής σε όλες τις πτυχές της ζωής του. Η δυνατότητα αυτή επηρεάζεται από το οικογενειακό, κοινωνικό, οικονομικό περιβάλλον που έχει μεγαλώσει και κυρίως από τις αρχές που έχει λάβει από την στενή οικογένεια του. Δυστυχώς η ευτυχώς, πίσω από τις κλειστές πόρτες μιας οικογένειας κανείς δεν έχει το δικαίωμα να εισβάλει, εκτός από περιπτώσεις που ορίζει ο νόμος, όπως πχ βίας κλπ. Υπάρχει όμως ένας εντονότατος απ...

Ο νέος ΚΠολΔ μεταβάλλει όλο το δικονομικό χάρτη της απονομής δικαιοσύνης, ενισχύοντας την έγγραφη διαδικασία εις βάρος της προφορικότητας, του διαλόγου, της σύγκρουσης των ισχυρισμών και εν τέλει της βίαιης καταπάτησης του «κοινού περί δικαίου αισθήματος». Όλες οι δυνατότητες διαλόγου και προφορικής διαδικασίας, είναι πλέον  δυνητικές και  εναπόκειται  στη θέληση και «όρεξη» του κάθε Δικαστή.  Η εξέταση μαρτύρων θα γίνεται ΜΟΝΟΝ αν το κρίνει ο Δικαστής, ο οποίος θα στηρίζεται σε προηγούμενες ένορκες καταθέσεις , οι οποίες θα «κόβονται και θα ράβονται με το κιλό». Ο μάρτυρας θα δίνει ένορκες που ούτε καν θα τις έχει διαβάσει, αλλά θα είναι ένα αντίγραφο της αγωγής. Μεταβάλλεται βιαίως όλως ο χάρτης της δικονομίας, με την υποβάθμιση των μαρτυρικών καταθέσεων, που ουσιαστικά αφοπλίζει πλήρως τους δικηγόρους, ο δικαστής θα αποφασίζει ΑΝ οι δικηγόροι θα κάνουν ερωτήσεις ?. Τι πιο σπουδαίο σε μια δικη,  η "αίσθηση δικαίου", το ¨κοινό περί δικαίου αίσθημα" η δυνα...

«Επειδή η αναγνώριση της αξιοπρέπειας, που είναι σύμφυτη σε όλα τα μέλη της ανθρώπινης οικογένειας, καθώς και των ίσων και αναπαλλοτρίωτων δικαιωμάτων τους αποτελεί το θεμέλιο της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της ειρήνης στον κόσμο» Ίσως προξενεί εντύπωση πως στην πρώτη παράγραφο του προοιμίου της Οικουμενικής Διακήρυξης  για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, το μέγιστο αγαθό που χρήζει απόλυτης προστασίας δεν είναι η ελευθερία, η δικαιοσύνη, η ίδια η ειρήνη, αλλά η ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια θίγεται ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ. Θίγεται όταν ένα 8χρονο ρακένδυτο παιδί ζητεί να καθαρίσει το τζάμι του αυτοκινήτου σου στο φανάρι και εσύ εκνευρίζεσαι για να μην στο κάνει πιο βρώμικο. Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια θίγεται βάναυσα όταν πνίγονται στην μεσόγειο καθημερινά δεκάδες μετανάστες, άνθρωποι που στην πατρίδα τους είναι παρείσακτοι και στην Ευρώπη των δικαιωμάτων και της ίσης μεταχείρισης τους συμπεριφερόμαστε ως σύγχρονους σκλάβους. Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια συνθλίβεται όταν στα κρα...