 |
Βιώνουμε μια προεκλογική περίοδο ιδιώνυμη. Έχουν «προκηρυχθεί»
οι εκλογές και δεν έχουν προκηρυχθεί. Για ακόμη μια φορά η κυβέρνηση εξακολουθεί
να περιγελά και να παίζει με τους θεσμούς του δημοκρατικού μας πολιτεύματος. Το
έκανε με το ψευτοδίλημμα του δημοψηφίσματος, το κάνει με μεταγραφές βουλευτών
που εκλέχθηκαν με άλλα κόμματα, το κάνει με σαθρή πλειοψηφία στα όρια της εκτροπής
της λαϊκής βούλησης, το κάνει με την δήθεν κουτσουρεμένη 13η σύνταξη
4 μέρες πριν τις εκλογές και φυσικά με τον διορισμό ανωτάτων δικαστών ελάχιστες
μέρες πριν κλείσει η βουλή.
Η αλλαγή όμως του ποινικού κώδικα με διαδικασίες fast track και
ελάχιστους βουλευτές να συμμετέχουν σε ένα τόσο σπουδαίο νομοθέτημα ξεπερνάει κάθε
όριο. Πέραν όλων όμως η προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας ΔΕΝ είναι ούτε
θεσμός, ούτε μικροπολιτικό παιχνίδι. Είναι η ίδια μας η ζωή.
Στο υπό ψήφιση άρθρο 336 του Ποινικού Κώδικα ο βιασμός
εξακολουθεί να ορίζεται με βάση τη βία και όχι με την απουσία συναίνεσης. Με αυτόν
τον ορισμό ΔΕΝ προστατεύεται η ανθρώπινη αξιοπρέπεια αλλά και σε κάθε περίπτωση
υπάρχει καταπάτηση της διεθνούς Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης, σύμφωνα με την
οποία η σεξουαλική αυτονομία και η σωματική ακεραιότητα ενός ατόμου
προστατεύεται μόνο στη βάση της ύπαρξης της συναίνεσης. Με αυτή τη διάταξη
εμποδίζεται η περαιτέρω πρόσβαση των θυμάτων του βιασμού στη Δικαιοσύνη, στην
καταγγελία των βιασμών και την εν γένει ατιμωρησία εγκληματιών. Η συναίνεση
είναι το Α και το Ω στο έγκλημα του βιασμού. Η ύπαρξη ή μη της βίας ή της απειλής
φυσικά και είναι σημαντική στην επιμέτρηση του βάθους της απαξίας. Μη συναίνεση
όμως σημαίνει αυτόματα βιασμός. Χωρίς εισαγωγικά και υποσημειώσεις.
Πρέπει όλοι να γίνουμε αρωγοί σε αυτήν την διαρκή μάχη του
αυτονόητου. Να προστατεύσουμε την ανθρώπινη αξιοπρέπεια από κάποιους που
παίζουν διαρκώς με τις ζωές μας. Οφείλουμε να δίνουμε διαρκή και καθημερινή
μάχη στην εργασία μας, στην γειτονιά μας, στην πόλη μας. Οφείλουμε από κάθε
πόστο να προστατεύσουμε την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.