Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Η Θήβα το 1893

Μια ανέμελη καλοκαιρινή βόλτα προ 5ετίας (ίσως και παραπάνω) στο Μοναστηράκι αποδείχθηκε τόσο όμορφη τελικά. Χαζεύοντας διάφορα αντικείμενα στους πάγκους των μικροπωλητών το μάτι μου πάντα πέφτει σε παλιές εφημερίδες και γκραβούρες. Και ξαφνικά σε ένα χαμηλό ράφι ήταν εκεί. Μια εφημερίδα που είχε στο εξώφυλλο της τη λέξη « Thebes » μου τράβηξε το μάτι. Και όταν την έπιασα στα χέρια μου με τη ζελατίνα που είχε ο μικροπωλητής ανατρίχιασα. Κρατούσα στα χέρια μου μια από τις πιο παλιές αποτυπώσεις της πόλης μας και μάλιστα στο εξώφυλλο της " Le Petit Journal" με ημερομηνία 17 Ιουνίου 1893 !!! Τα φτωχά γαλλικά μου δεν μου επέτρεπαν να καταλάβω άμεσα σε τι αναφέρεται αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι έβλεπα την γέφυρα του παλιού υδραγωγείο της πόλης ολόκληρη. Ευτυχώς τα ένστικτα αυτοσυντήρησης ενεργήσαν και η έκπληξή μου ήταν συγκρατημένη, διότι αν ο έμπειρος μικροπωλητής καταλάβαινε την έκπληξή μου σίγουρα οι διαπραγματεύσεις θα πήγαιναν πολύ άσχημα για μένα. Με μι...

Πάρις Βυλλιώτης: Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την πόλη

“Causarum Cognitio”. Αυτές οι δύο λέξεις είναι χαραγμένες στη διάσημη τοιχογραφία του ζωγράφου της Αναγέννησης Ραφαήλ που κοσμεί το δωμάτιο "Stanza della Segnatura" στο Βατικανό, γνωστής και ως η σχολή των Αθηνών. Το απόφθεγμα του έργου του Αριστοτέλη αποτυπώνεται πλήρως στην αντίληψη των Ανθρωπιστών της Αναγέννησης περί συμβατότητας και πνευματικής αρμονίας μεταξύ της χριστιανικής διδασκαλίας και της ελληνικής φιλοσοφίας. «Να γνωρίζεις τις αιτίες» Το πρώτο μεγάλο βήμα για να λύσεις ένα πρόβλημα είναι να το δεις. Η μεγάλη εικόνα δεν είναι τα εκλογικά ποσοστά αλλά οι πραγματικοί ψήφοι. Η τεράστια αποχή είναι ένα πλήγμα της Δημοκρατίας. Του λιγότερο χειρότερου πολιτεύματος εν τέλει. Καθώς όταν σχεδόν το 50% απέχει τότε έχουμε «πρόβλημα». Τα media και η επέλαση των fake news διαμορφώνουν ένα έλλειμμα δημοκρατίας το οποίο πρέπει όλοι να δούμε. Να δούμε το πρόβλημα. Και το πρόβλημα είναι η κοινωνική ανισότητα. Η φορολογική ανισότητα. Η φτωχοποίηση της μεσαίας τάξης...

Βυλλιώτης Πάρις: Χωρίς συναίνεση είναι ΒΙΑΣΜΟΣ. Τι δεν καταλαβαίνεις ?

Βιώνουμε μια προεκλογική περίοδο ιδιώνυμη. Έχουν «προκηρυχθεί» οι εκλογές και δεν έχουν προκηρυχθεί. Για ακόμη μια φορά η κυβέρνηση εξακολουθεί να περιγελά και να παίζει με τους θεσμούς του δημοκρατικού μας πολιτεύματος. Το έκανε με το ψευτοδίλημμα του δημοψηφίσματος, το κάνει με μεταγραφές βουλευτών που εκλέχθηκαν με άλλα κόμματα, το κάνει με σαθρή πλειοψηφία στα όρια της εκτροπής της λαϊκής βούλησης, το κάνει με την δήθεν κουτσουρεμένη 13 η σύνταξη 4 μέρες πριν τις εκλογές και φυσικά με τον διορισμό ανωτάτων δικαστών ελάχιστες μέρες πριν κλείσει η βουλή. Η αλλαγή όμως του ποινικού κώδικα με διαδικασίες fast track και ελάχιστους βουλευτές να συμμετέχουν σε ένα τόσο σπουδαίο νομοθέτημα ξεπερνάει κάθε όριο. Πέραν όλων όμως η προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας ΔΕΝ είναι ούτε θεσμός, ούτε μικροπολιτικό παιχνίδι. Είναι η ίδια μας η ζωή. Στο υπό ψήφιση άρθρο 336 του Ποινικού Κώδικα ο βιασμός εξακολουθεί να ορίζεται με βάση τη βία και όχι με την απουσία συναίνεσης. Με αυτ...

Πάρις Βυλλιώτης: Οι Νέοι πρέπει να ασχοληθούν με την πολιτική- Συζήτηση με την εκπρόσωπο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Monica Menapace

Σε μια δύσκολη περίοδο για τη χώρα και την Ευρώπη οι διαβουλεύσεις με τους ελληνικούς και ευρωπαϊκούς φορείς είναι πολύ σημαντικές για την εξεύρεση λύσεων με σκοπό τη προσέγγιση μιας πιο ολιστικής πολιτικής ειδικά σε θέματα Νέας Γενιάς. Σε αυτό το πλαίσιο παραβρέθηκα στο 1ο Συνέδριο CATCH-EyoU "Young People as Active EU Citizens? Challenges and Visions on a Renewed Project for Europe" που πραγματοποιήθηκε 2-4 Μαρτίου στην Αθήνα. Ανταλλάξαμε απόψεις με νέους Ευρωπαίους και προώθησαν προτάσεις σχετικά με την αντιμετώπιση του φαινομένου της αποστασιοποίησης των νέων από την πολιτική, ενώ έθιξαν φλέγοντα ζητήματα όπως η εργασία, η παιδεία και η ισότητα ευκαιριών για τους νέους.

ΠΑΡΙΣ ΒΥΛΛΙΩΤΗΣ: Κεντροαριστερά με επίκεντρο τον άνθρωπο

Ένας λαός, σοφότερος από ποτέ, διατηρεί μια στάση αναμονής. Έχει συνειδητοποιήσει τα λάθη του παρελθόντος. Έχει ζυγίσει ποιος σήκωσε τη σημαία του λαϊκισμού, ποιος διατήρησε αξιοπρεπή στάση, ποιος του είπε ψέματα, ποιος όχι. Ένας λαός που έχει μάθει από τα λάθη του. Άνθρωποι που έχουν μισήσει την πολιτική και τους πολιτικούς, δικαίως πολλές φορές. Σήμερα, το μέλλον, αλλά και το παρόν μας, δε θα αφήσουμε να το κρίνουν άλλοι. Εμείς θα πάρουμε τη δύναμη στα χέρια μας. Εμείς που θα δημιουργήσουμε πολιτικές. Εμείς που θα αποφασίσουμε στις επόμενες εκλογές να μην απέχουμε. Εμείς οι νέοι. Εμείς οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, οι ελεύθεροι επαγγελματίες. Ανάμεσα σε μια κυβέρνηση λαϊκιστών ψευδοαριστερών - αναρχοδεξιών και μια λαϊκή δεξιά με στοιχεία ακραία νεοφιλελεύθερα, αλλά και μιας ακροδεξιάς που παραμονεύει, είναι απολύτως αναγκαία ΣΗΜΕΡΑ η ανασυγκρότηση ενός μεσαίου χώρου που θα σέβεται τις αξίες του ανθρωπισμού και της δημοκρατίας. Αν και η συζήτηση βρίσ...

Πάρις Βυλλιώτης: Υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα της κοινότητας LGBTQI με όλες μας τις δυνάμεις

Την εκδήλωση διοργάνωσε η Colour Youth – Κοινότητα LGBTQ Νέων Αθήνας, στην Αίθουσα Εκδηλώσεων της Ένωσης Συντακτών Ημερήσιων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ), οδός Ακαδημίας 20, Αθήνα. Στα πλαίσια της εκδήλωσης, όπου συζητήθηκαν η βία και οι διακρίσεις κατά ΛΟΑΤΚΙ+ Νέων καθώς και οι θεσμικές τους διεκδικήσεις,  απηύθυνε χαιρετισμό ο Πάρις Βυλλιώτης, όπου υποστήριξε το ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ του κάθε ενός στην ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητάς του, το δικαίωμα της επιλογής, το δικαίωμα στην ταυτότητα φύλου, το δικαίωμα της αυτοαντίληψης για το φύλο, το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού, του σεξουαλικού προσανατολισμού. το δικαίωμα στη ζωή.»

Το "Ρέθυμνο" μας

Ήταν 22 η του Σεπτέμβρη, το έτος 2000, όταν βρέθηκα ακριβώς μπροστά σε αυτήν την πορτούλα, αυτού του μικρού φάρου. Μια λέξη υπήρχε χαραγμένη σε αυτήν την πόρτα. Ακόμα δεν είχα κλείσει τα 18, κι όμως ήταν η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής μου. Ναι ήμουν πια φοιτητής. Σε ένα υπέροχο νησί.  Ήμουν έτοιμος να ανοίξω τα φτερά μου, να πετάξω, να αγγίξω τα όνειρά μου, να κάνω νέα όνειρα, να ερωτευτώ. Έμαθα να βάζω στόχους γλυκούς, έμαθα να απολαμβάνω κάθε μέρα σαν να είναι η τελευταία. Μετά από πολλά χρόνια συνειδητοποίησα πως δεν ήταν η πόλη. Δεν ήταν η φοιτητική ζωή. Δεν ήταν οι αδελφικοί φίιλοι που απέκτησα. Ήταν αυτή η υπέροχη ευκολία που ξυπνούσες κάθε πρωί, ο ήλιος έβρισκε τον τρόπο να μπεί από τα φύλλα του παραθύρου, έπαιρνες το λεωφορείο, ανέβαινες στο πανεπιστήμιο, απλά για να αράξεις στο κυλικείο, να μπεις και λίγο στην αίθουσα και να παρασύρεσαι στους λαβύρινθους της οικονομικής επιστήμης. Το μεσημεράκι λέσχη, μετά εκπομπούλα στο ραδιόφωνο. Μετά στο σπίτι του Περικλή. Ήρθαν...