paris' law

Η Διαμεσολάβηση δεν είναι μια τυπική διαδικασία και δεν έχει αυστηρούς δικονομικούς κανόνες. Εν όψει όμως του γεγονότος ότι το πρακτικό της Διαμεσολάβησης δύναται να αποτελεί εκτελεστό τίτλο, είναι απαραίτητο να διασφαλίζεται η ασφάλεια δικαίου. Για τον λόγο αυτό κρίθηκε από τον Έλληνα νομοθέτη να είναι υποχρεωτική η παρουσία των πληρεξούσιων δικηγόρων των μελών, προς εξασφάλιση των συμφερόντων τους. Απεναντίας, Διαμεσολαβητής μπορεί να διαπιστευτεί και μη δικηγόρος. Κατά την πεποίθησή μου πολύ ορθά ο νόμος προβλέπει και μη δικηγόρους ως διαμεσολαβητές, όπως άλλωστε συμβαίνει και στο εξωτερικό. Είναι απαραίτητο ο Διαμεσολαβητής να έχει  ειδικές γνώσεις σχετικά με την φύση και το είδος της διαμεσολάβησης που θα κληθεί να διευθύνει. Για παράδειγμα ένας Οικονομολόγος – Διαμεσολαβητής θα έχει ενδεχομένως καλύτερη αντίληψη των πραγμάτων σε μια εμπορική διαμεσολάβηση. Το νομοθετικό πλαίσιο όμως της Διαμεσολάβησης, θα πρέπει να αξιολογηθεί και υπό το πρίσμα της εφαρμογής του θεσ...

Πρόσφατα διαπίστωσα πως υπάρχει χορωδία των διαπιστευμένων διαμεσολαβητών και ένιωσα κάπως περίεργα. Αναμφισβήτητα είναι άκρως θετικό να υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που με αφορμή το ταλέντο τους στη μουσική να προσφέρουν κοινωνικό έργο. Αυτό που δεν μου κάθετε πολύ καλά είναι τι συμβαίνει ακριβώς με τη Διαμεσολάβηση. Την θέλουμε αγαπητοί μου φίλοι ή όχι.  Δυσκολεύομαι να συναντήσω συναδέλφους δικηγόρους που να είναι ενθουσιασμένοι με τη Διαμεσολάβηση. Και ο λόγος φυσικά είναι πασίδηλος. Φοβόμαστε αυτό που δεν κατανοούμε. Έχουν γίνει σημαντικά βήματα όσον αφορά την εκπαίδευση των διαμεσολαβητών. Αναμφισβήτητα είναι απολύτως θετικό όταν όλο και περισσότεροι επιθυμούν να γίνουν διαπιστευμένοι διαμεσολαβητές. Όμως από το 2010 έχουν περάσει πέντε χρόνια και ακόμα ΔΕΝ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΣΕΙΣ. Όταν λαμβάνω μηνύματα- προσκλήσεις να λάβω μέρος σε «μεταπτυχιακά» προγράμματα ή επιμόρφωσης  από σχολές Διαμεσολάβησης πραγματικά διερωτώμαι, τι θα απογίνει όλη αυτή η στρατιά των δ...

Είναι μια διαδικασία προσανατολισμένη στον ίδιο τον άνθρωπο και τις ανάγκες του. Ο διαμεσολαβητής θα «βγάλει» από τους συμμετέχοντες αυτά που νιώθουν και αισθάνονται. Θα εκφραστούν ελεύθερα, με αποτέλεσμα να αποδεσμευτούν από το συναίσθημα «του δεν τα είπα όπως ήθελα». Η αποφόρτιση των συναισθημάτων θα αποφορτίσει την ίδια την ουσία της διαφοράς, διότι κάθε σύγκρουση έχει τις ρίζες τις. Δεν γίνεται μια επιφανειακή αναζήτηση της αλήθειας, αλλά μια εσωτερική αναζήτηση των συμφερόντων του καθ’ ενός και πως αυτά τα συμφέροντα θα επιφέρουν πραγματικές λύσεις, με σεβασμό πάντα στην προσωπικότητα του άλλο υ.

Τα μέρη είναι εκείνα που θα συναποφασίσουν την επίλυση της διαφοράς τους. Σε αντίθεση με ότι συμβαίνει στις δικαστικές αίθουσες, σημαντικό ρόλο θα παίξουν και άλλοι παράγοντες, όχι μόνον αυστηρά νομικοί. Ενδεχομένως μια παραδοχή ότι κάποιος έχει κάνει λάθος κάπου, ή μια συγγνώμη, ή να διαπιστωθεί πως επρόκειτο ουσιαστικά για μια παρεξήγηση. Εφόσον κάθε πλευρά έχει το δικαίωμα να εκφράσει τη βούλησή της απεριόριστα καθώς δεν υπάρχουν κανόνες δικονομικοί, όπου συνήθως ούτε καν μιλούν οι διάδικοι σε μια δίκη αλλά μόνον ένας μάρτυρας. Εδώ καθόμαστε σε ένα τραπέζι , είτε όλοι μαζί είτε ο Διαμεσολαβητής με τον καθένα ξεχωριστά και τα πάντα μπορούν να ειπωθούν ελεύθερα. Γιαυτό και η λύση που θα συμφωνήσουν θα είναι αποτελεσματική. Διότι οι ίδιοι θα την συμφωνήσουν.

Στον επιχειρηματικό κόσμο η επένδυση στις ανθρώπινες σχέσεις είναι ίσως πιο σημαντική από αριθμούς και λογιστικούς υπολογισμούς. Είναι σχέσεις αναντικατάστατες, θεμελιωμένες σε βάθος χρόνου και σε συνθήκες απόλυτης εμπιστοσύνης. Μια αστική διαφορά, η οποία μπορεί να έχει γεννηθεί για τον οποιοδήποτε λόγο, επιφέρει αυτόματα και την διάλυση των σχέσεων αυτών. Στη Διαμεσολάβηση, σε αντίθεση με την δικαστηριακή πρακτική, δεν καυτηριάζονται οι ανθρώπινοι δεσμοί αλλά αντιθέτως ο Διαμεσολαβητής έχοντας στη φαρέτρα του ειδικές τεχνικές και γνώσεις αμβλύνει τις συναισθηματικές εξάρσεις. Όταν επέρχεται τελικώς συμφωνία αυτές οι σχέσεις όχι μόνον διατηρούνται αλλά ενδυναμώνονται και εγκαθιδρύουν μια νέα προοπτική στην μελλοντική τους εξέλιξη.

Η Διαμεσολάβηση, σε αντίθεση με τα Δικαστήρια, φυσικά γίνεται «κεκλεισμένων των θυρών». Είναι μια διαδικασία απόρρητη θεμελιωμένη στην ασφάλεια και την εχεμύθεια. Μάλιστα τα μέρη υπογράφουν σχετική ρήτρα εμπιστευτικότητας και απορρήτου. Είναι αξιοσημείωτο πως η εμπιστευτικότητα αφορά τόσο όλους τους συμμετέχοντες στη διαδικασία με τρίτους όσο και μεταξύ του Διαμεσολαβητή και του κάθε μέρους ξεχωριστά. Με αυτόν τον τρόπο προστατεύεται η φήμη μιας πολυεθνικής επιχείρησης αλλά και η φήμη ενός τοπικού μικρομεσσαίου επιχειρηματία. Ιδίως στον τομέα του οικογενειακού δικαίου τα οφέλη είναι ανεκτίμητα, όπου διαφυλάσσεται το δικαίωμα της προστασίας της προσωπικότητας των συζύγων αλλά κυρίως των παιδιών, κάτι που δεν γίνεται πολλές φορές αποτελεσματικά στις δικαστικές αίθουσες, όπου κάποιοι νομίζουν ότι παρακολουθούν θεατρική παράσταση εις βάρος όλων μας.