Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2016

Πάρτε μπογιές.. έχουμε να γράψουμε τη δική μας ιστορία





Σήμερα, Πέμπτη 10 Μαρτίου 2016. Μια μέρα σαν όλες τις άλλες. Εικόνες μιας πατρίδας εξουθενωμένης. Στο google news γράφουν οι σημερινές ιστοσελίδες: «Τουρκία: Δε θα δεχθούμε κανέναν μετανάστη από όσους βρίσκονται στην Ελλάδα», «Αβραμόπουλος: κίνδυνος να μετατραπεί η ανθρωπιστική κρίση στην Ελλάδα σε ανθρωπιστική καταστροφή», «Στους δρόμους ξανά οι συνταξιούχοι για το ασφαλιστικό», «Δραματική ομολογία από Μέγαρο Μαξίμου: Έκλεισαν τα σύνορα»,  «Εκρηκτική η κατάσταση στην Ειδομένη: στη λάσπη κοιμούνται νεογέννητα παιδία». Χθες «ο Τσίπρας μοιράζει τριαντάφυλλα στη Σμύρνη», «Δήλωση σοκ Μάρδα για Τουρκία: Ή κινούμαστε με διπλωματία ή Πόλεμος».
Μετά από τρείς μήνες απεργίας – ανεργίας (ελεύθερο επάγγελμα), χαμηλώνω τα φώτα στο γραφείο και κάθομαι και αναρωτιέμαι.
Την εβδομάδα του δημοψηφίσματος πήρα την απόφαση να ασχοληθώ ενεργά με τα κοινά, από τότε μέχρι σήμερα το μόνο που λαμβάνω είναι απογοήτευση. Προεκλογικά σε όλα σχεδόν τα μέρη που πήγα έπαιρνα την ίδια απόκριση: «Τι θες και κατεβαίνεις στη πολιτική», «όλα είναι κανονισμένα».. κάποιοι 65αριδες μάλιστα έβριζαν.. «πως μας κάνατε έτσι (!)» κλπ.. Η μεγαλύτερη απογοήτευση όμως ήρθε από συνομήλικους και μικρότερούς μου.. όλοι στη πολιτική είναι μαλάκες.. κλπ.
Υπάρχουν δυο επιλογές, ή τα αφήνουμε όλα στη τύχη τους αλλά  το βουλώνουμε μετά.. ή θα βιώσουμε το «δικό μας Πολυτεχνείο», τα «δικά μας σκαλάκια της Νομικής».
Επειδή δε θα κάτσω να το βουλώσω, θα συνεχίζω να αγωνίζομαι. Επειδή οι μεγαλύτεροι μου με κοιτούν με ένα υποτιμητικό ύφος. Επειδή αυτοί τα έκαναν χάλια. Επειδή δεν ανήκω στη γενιά του χαβαλέ και του τα «βρήκαμε όλα έτοιμα». Επειδή ήρθε η ώρα να ρίξουμε τα κομματικά τείχη. Επειδή βαρεθήκαμε το λαϊκισμό σας. Επειδή ακούω συνέχεια «εγώ στα χρόνια σου…»
Εγώ στα χρόνια μου ?, ρωτάω. Ανεργία, Ανεργία Ανεργία.
Το χειρότερο από όλα είναι ότι έχουμε χάσει το όραμά μας. Δε θα πω την «ελπίδα», γιατί την πήραν κάποιοι και την πέταξαν στα σκουπίδια. Τέλος, από όποια αφετερία και να ξεκινάει ο κάθε ένας πρέπει να τα βάλουμε κάτω. Πρέπει να τα βρούμε. Να καταλάβουμε ότι έχουμε κοινές ανάγκες και κοινά συμφέροντα. Με λογική. Όχι με συνθήματα και τυμπανισμούς. Μην αφήσουμε τα χέρια της πατρίδας μας σε φασίστες κάθε είδους.
Ψηλά το κεφάλι και συνεχίζουμε..

Πάρτε μπογιές.. έχουμε να γράψουμε τη δική μας ιστορία